woensdag 26/06/2019

Top Header

Talen

COP 21: het koolstofrisico is reëel

Responsible Investment Strategist

Het koolstofrisico werd inderdaad aanvankelijk voornamelijk erkend als een belangrijke bedreiging voor het milieu, maar het wordt steeds vaker ook gezien als een grote bedreiging voor de economie.

Het koolstofrisico werd inderdaad aanvankelijk voornamelijk erkend als een belangrijke bedreiging voor het milieu, maar het wordt steeds vaker ook gezien als een grote bedreiging voor de economie. De verslechtering van de luchtkwaliteit doet immers het aantal ziektes en sterfgevallen toenemen en dat heeft grote gevolgen voor de gezondheidssector. Daarnaast zorgt de smog in China en in de grote steden in de opkomende landen er vaak voor dat de wegen helemaal dichtslibben en dat vliegtuigen niet kunnen vertrekken, zodat de economische ontwikkeling vertraagt. Overstappen van fossiele brandstoffen naar hernieuwbare energie is één van de meest efficiënte middelen om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen en het probleem van de klimaatverandering op te lossen. Gezien de hoge vlucht die de hernieuwbare energie neemt en gezien de campagne om uit steenkool te stappen, is de steenkoolindustrie duidelijk in gevaar. De economische leefbaarheid ervan wordt duidelijk in twijfel getrokken en vanuit steeds meer hoeken, waaronder ook die van het Internationale Energie-Agentschap, klinkt het dat het einde van het tijdperk van de steenkoolenergie nabij is.  

Het reputatierisico heeft al voor forse wijzigingen gezorgd in de manier waarop de gas- en energiesector worden gewaardeerd. Ook het concept van de « stranded assets » heeft de waarderingsmodellen voor die sectoren radicaal gewijzigd. Elk jaar neemt het risico voor de gas- en olievoorraden toe als gevolg van een striktere reglementering met de bedoeling om de klimaatopwarming te beperken tot maximaal 2%.  Dat leidt voor de gas- en oliesector tot een nieuw paradigma, maar het heeft ook een grote invloed op de openbare nutssector en dwingt de ondernemingen om over te schakelen op gemengde energie. Volgens ramingen van Bernstein zouden in dit verband 60% van de steenkoolreserves in gevaar zijn, 20% van de olievoorraden en 0% van de gasvoorraden. Voorts is het zo dat het debat in dit verband vaak rond de bedrijven draait, terwijl bijna 80% van de fossiele energievoorraden in handen van de staten zijn. De klimaatopwarming vormt voor de landen die sterk afhankelijk zijn van de exploitatie van hun fossiele energievoorraden  dan ook een enorme uitdaging, omdat die landen als gevolg van de maatregelen tegen de klimaatopwarming eigenlijk een rem moeten zetten op hun belangrijkste motor voor economische ontwikkeling. Het concept van de “stranded assets” is gebaseerd op een reeks veronderstellingen, met name rond de regelgevingen, maar ook de deadlines zijn in dit verband belangrijk omdat ze eveneens rekening moeten houden   met de levenscycli van de voorraden.     

Dat het koolstofrisico reëel is, begint geleidelijk aan ook invloed te krijgen op de manier waarop de betrokken sectoren functioneren. De gas- en oliesector konden tot nu toe rekenen op regeringssubsidies, maar gezien de snellere veranderingen in de wereld en gezien er toch sprake is van een mentaliteitsverschuiving, valt een scenario waarin die subsidies zouden worden vervangen door belastingen voor de ondernemingen die het meest koolstof uitstoten, niet langer uit te sluiten. 

Mail