donderdag 14/12/2017

Top Header

Talen

De rol van de toezichthouder in duurzame beleggingen: een verkeerd debat?

Responsible Investment Strategist

We hoeven ons niet te herhalen : de wereld van de duurzame en verantwoorde beleggingen vereist dat er Europese normen zijn en dat de concepten en definities geharmoniseerd worden, met het oog op een betere transparantie. De doelstelling is vooral om de eindconsument inzicht te geven in zijn keuze, en om hem een vergelijking te helpen maken. Want uiteindelijk moeten we niet wachten tot er een label wordt gecreëerd om ons bewuster te maken van de transparantie van deze producten.

 

Welke rol heeft de toezichthouder in dit alles? Twee vaststellingen kunnen we alvast maken:

  1. Enerzijds is de Europese toezichthouder steeds meer betrokken in allerhande debatten. Hij moet een moeilijke evenwichtsoefening maken tussen de nood aan meer standaardisatie en harmonisering en de regelgeving, die de administratieve lasten steeds verzwaart en de reporting waarmee wij allemaal, zowel beleggers als ondernemingen, te maken hebben vandaag in het kader van de ‘transparantie’. De rol van de Europese autoriteiten wordt steeds groter.

    Het jongste wapenfeit is dat de Europese Commissie een High-Level Expert Group in het leven heeft geroepen die zich bezighoudt met duurzame financiën. In haar tussentijds verslag wordt uitgelegd dat duurzame financiën de reële economie moeten financieren. Zij heeft dus als taak om de behoeften op het vlak van regelgeving te vertalen in aanbevelingen. Op die manier kan de financiële wereld haar rol spelen in de economie van morgen. Vooral inzake transparantie en publicatie, aangezien duurzame ontwikkeling een volwaardig onderdeel wordt van de fiduciaire verantwoordelijkheid van institutionele beleggers. Op die manier zal de financiële wereld zijn rol spelen in de bijdrage tot een lagekoolstofeconomie.
     
  2. Anderzijds blijft de OESO relevante studies en analyses publiceren over gemeenschappelijke thema’s zoals milieu, groene economie, enz. We vermelden met name de opmerkelijke vergelijking tussen ecologische belastingen en belastingen op arbeid.

 

Lagekoolstofeconomie: wanneer de belastingen op arbeid hoger zijn dan die op milieu


Het gaat hier om de vergelijking tussen de inkomsten van ecologische belastingen ten opzichte van belastingen op arbeid, als percentage van het bruto binnenlands product.

We zullen niet dieper ingaan op de werkelijke doeltreffendheid van een belasting, want de OESO doet dat regelmatig. De vraag is echter of we ons niet vergissen van debat wanneer we het hebben over de rol van de toezichthouder om de financiële wereld duurzamer te maken.

Het is eveneens interessant om eens stil te staan over het feit dat beleggers bedrijven uitsluiten die sterk betrokken zijn bij schadelijke stoffen om als duurzaam en verantwoord ‘bestempeld’ te worden, terwijl de tegenkanting van Nicolas Hulot om glyfosaat, een schadelijke stof, opnieuw in te voeren irritatie opwekt.

Schadelijke stoffen uitsluiten, de rol van beleggers om een duurzamere wereld te krijgen; wanneer zullen subsidies voor diezelfde schadelijke stoffen worden afgeschaft om tot een duurzaam en coherent regelgevend kader te komen?
 

Wanneer de OESO-leden mogelijk activiteiten blijven ondersteunen die het milieu schaden