woensdag 21/08/2019

Top Header

Talen

Is de Amerikaanse aandelenmarkt uitzonderlijk en waarom zijn de groeilanden minder populair?

Third Party Funds Selection, groeilanden en alternatieve strategieën

Fundamenteel kunnen we ons de vraag stellen of de Amerikaanse aandelenmarkten werkelijk buitengewoon zijn en of de groeilanden nu afgedaan hebben. Of anders gezegd hebben de Amerikaanse bedrijven een mirakelrecept gevonden en zullen die uit de groeilanden het nooit meer vinden?

Fundamenteel kunnen we ons de vraag stellen of de Amerikaanse aandelenmarkten werkelijk buitengewoon zijn en of de groeilanden nu afgedaan hebben. Of anders gezegd hebben de Amerikaanse bedrijven een mirakelrecept gevonden en zullen die uit de groeilanden het nooit meer vinden? 

Wie in januari 2011 een euro belegde in de groeilanden stelt nu vast dat die belegging maar 90 cent meer waard is. Wie toen hetzelfde bedrag belegde in Amerikaanse aandelen heeft de waarde ervan bijna zien verdubbelen.

Het is dan ook logisch dat beleggers zich vandaag de vraag stellen of beleggingen in de groeilanden nog wel zin hebben. Is het niet beter om zich te richten op de echte Amerikaanse innovatiebedrijven zoals Facebook (+34.1% in 2015), Amazon (+117.8%), Netflix (+134.4%) en Google (dat nu Alphabet is geworden, +46.6%)?

Beleggers hebben het altijd moeilijk om afscheid te nemen van activa nadat de waarde ervan sterk is gestegen of om enthousiasme op te brengen voor andere effecten die net teleurstellende prestaties hebben laten optekenen. Dat is nu eenmaal de realiteit van de financiële cycli. Het ongebreidelde enthousiasme voor de internetaandelen in 2000 en de aversie voor alle grondstoffenaandelen op datzelfde ogenblik vormen daar de perfecte illustratie van. 

Zijn de Verenigde Staten uitzonderlijk?
Het gevoel dat een land uitzonderlijk is, neemt toe naarmate de aandelenmarkten van dat land beter presteren. Tijdens de jaren twintig van de vorige eeuw werd het land van Uncle Sam als uitzonderlijk beschouwd en net voor de beurskrach van 1929, die de aandelenkoersen met 90% deed dalen, verklaarde John Maynard Keynes zelfs met veel overtuiging dat “de kraches tot het verleden behoren[1].

Hoe dan ook, de echte vraag die beleggers zich moeten stellen is natuurlijk niet of de Verenigde Staten uitzonderlijk zijn, maar wel wat de juiste waardering is van de aandelenmarkt.  

Jammer genoeg is de Amerikaanse aandelenmarkt, ook al is er nu geen sprake van de enorm overdreven waarderingen die we in 1929 en in 2000 hebben gezien, behoorlijk duur. Toch zouden we nog kunnen spreken van een redelijke waardering als we ervan uitgaan dat :

  1. De marges permanent hoger zullen liggen dan de historische gemiddelden 
  2. De rentevoeten voor eeuwig rond de 0% zullen blijven liggen 
  3. De Verenigde Staten immuun zijn voor de problemen in de rest van de wereld 

We kunnen ons uiteraard de vraag stellen of het wel verstandig is om ervan uit te gaan dat die drie factoren in stand zullen blijven worden gehouden.  

Waarom zijn de groeilanden zo weinig populair?
Terwijl de Verenigde Staten worden gezien als een echte innovatie- en groeiregio, worden de opkomende landen vandaag over het algemeen eerder beschouwd als een regio waarin sprake is van een forse terugval en die kampt met heel wat problemen (daling van de groei en de winst, volatiliteit van de wisselkoersen, te sterk gebonden aan de grondstoffen, gebrek aan transparantie, enzovoort). Het is zeker gerechtvaardigd om met deze negatieve factoren rekening te houden. Maar is het wel verstandig om te denken dat alle beleggers ervan uitgaan dat de aandelen uit de groeilanden niet meer voor een aankoop in aanmerking komen, ongeacht hun prijs ?    

Verschillende waarderingsmodellen geven vandaag aan dat de aandelen uit de groeilanden aantrekkelijker zijn geworden, vooral ten opzichte van de Amerikaanse aandelen en dat ze dan ook onze aandacht verdienen.  

Aan de cyclus aangepaste gemiddelde K/W op 10 jaar *. Verenigde Staten en groeilanden

In de koersen van de aandelen uit de groeilanden zit al een stuk negativiteit verrekend. Op  de beurzen van de groeilanden kan een een koersherstel komen als  

  1. De winstgevendheid en de winstmarges van de ondernemingen verbeteren. En dat is mogelijk als de productiviteit sneller stijgt dan de lonen.    
  2. De grondstoffenprijzen stabiliseren
  3. De koers van de dollar niet meer stijgt of zelfs opnieuw begint te dalen.

Sterker nog : als aan één van deze drie voorwaarden wordt voldaan, zou dat mogelijk al het vertrouwen van de beleggers in de groeilanden kunnen doen terugkeren. Is dat echt ondenkbaar ?

Conclusie
Om de koersen van vandaag in stand te houden, zou er niets aan de huidige situatie mogen veranderen. Kiezen voor een status quo zou dan ook een riskante strategie kunnen zijn. Als de Amerikaanse marges zich zouden normaliseren of als de olieprijzen en de dollarkoers stabiliseren, zullen de beurskoersen zich moeten aanpassen. Dan zou blijken dat de Amerikaanse beurzen niet zo uitzonderlijk presteren en zouden de beurzen in de groeilanden opnieuw populairder kunnen worden. 


[1] «We will not have any more crashes in our time. », 1927.

 

Mail