vrijdag 14/12/2018

Top Header

Talen

Op weg naar 2016

Chief Economist

Wij denken dat de wereldeconomie in 2016 haar gematigde groei zal verderzetten en dat het monetaire beleid erg soepel zal blijven. En zoals altijd blijven ook verschillende risico’s bestaan.

Het jaar 2015 loopt op zijn laatste benen. Het is de periode waarin tal van waarnemers voorspellingen maken voor volgend jaar. Maar om het met een boutade van de Deense filosoof Bohr te zeggen: “Voorspellingen doen is erg moeilijk, vooral als het om de toekomst gaat”. En de Amerikaanse economist Solomon zei ooit: “de enige functie van economische vooruitzichten maken, bestaat erin ervoor te zorgen dat astrologie respectabel lijkt.” Maar heel kort samengevat denken wij dat de wereldeconomie in 2016 haar gematigde groei zal voortzetten en dat het monetaire beleid erg soepel zal blijven. En zoals altijd, blijven ook verschillende risico’s bestaan.

Economische activiteit
In tegenstelling tot wat sommige waarnemers op het einde van de zomer hadden gevreesd, is de wereldwijde groei niet als een kaartenhuisje in elkaar gestuikt. We blijven van oordeel dat er geen abrupt einde zal komen aan de heropleving, en dat die zich, met dank aan het soepele monetaire beleid, de minder sterke focus op besparingen en de lagere energieprijzen, zelfs geleidelijk zal doorzetten. In de Chinese economie zijn na de eerdere stimulusmaatregelen de eerste tekens zichtbaar van een verbetering. Bovendien geven de voorlopende indicatoren aan dat de economische activiteit in de meest delen van de ontwikkelde wereld goed stand houdt. Daar staat tegenover dat dit allemaal nog altijd verre van spectaculair is. De wereldwijde groei zal dus meer dan waarschijnlijk vrij beperkt blijven. We verwachten dat ook de verschillen tussen de degelijk presterende industrielanden en de groeilanden, die het moeilijk hebben, ook volgend jaar zullen aanhouden, al zullen de groeilanden wellicht weer wat vastere grond onder de voeten krijgen.   

Monetair beleid
De sterke dollar, de Chinese herbalanceringsstrategie en sectoriële overcapaciteit zullen wereldwijd de grondstoffenprijzen onder druk blijven zetten. Belangrijk is evenwel dat de eerdere terugval van de energie- en industriële metaalprijzen nu niet langer zichtbaar zal zijn in de prijsvergelijkingen van jaar tot jaar. Deze basiseffecten zullen dan ook de algemene inflatie doen toenemen. Anderzijds zal de onderliggende inflatiedruk wellicht vrij beperkt blijven. Ondanks de verwachte renteverhoging in de VS, de eerste sinds 2006, blijft het monetaire beleid dan ook wereldwijd soepel. Terwijl de Federal Reserve en de Britse centrale bank de monetaire teugels strakker zullen aanhalen, zij het op een voorzichtige en gematigde manier, zullen de ECB en de centrale banken in Japan en China blijven versoepelen.

Hoe zit het met de risico’s?
Hoewel de bezorgdheid over het sneller dan verwacht strakker aanhalen van de monetaire teugels in de Verenigde Staten en over een harde landing in China, de jongste maanden wat wegebde, in lijn met ons scenario, blijven dat duidelijk de twee grootste risico’s. Een “perfecte storm” op dit vlak zou de broze balansen van de groeilanden nog wat meer in gevaar kunnen brengen. In dat opzicht blijven landen die grondstoffen exporteren zoals Colombia, Rusland, Chili en Maleisië en landen met grote tekorten op de lopende rekening zoals Turkije en Zuid-Afrika erg kwetsbaar. Dichter bij huis blijft de toestand in Griekenland nog altijd zorgwekkend. Hoewel er nu voldoende funding is na het akkoord dat in juli werd afgesloten, zullen verdere verplichte besparingen het land in een toestand van recessie houden, en zullen de werkloosheid en de overheidsschuld op een onhoudbaar hoog peil blijven. In die context blijven er ook aanzienlijke politieke risico’s bestaan.    

Mail