vrijdag 16/11/2018

Top Header

Talen

Mexico krijgt links-nationalistische president

Andres Manuel Lopez Obrador, beter bekend onder de noemer AMLO, zal de nieuwe president van Mexico worden na de verkiezingen van afgelopen zondag. In deze blogpost bekijken we in meer detail wat we kunnen verwachten van AMLO en hoe de Mexicaanse economie het stelt aan de start van een nieuwe periode.


AMLO wordt gezien als een  charismatische outsider die zich situeert aan de linkerzijde van het politiek spectrum en niet terugschrikt om polariserende posities in te nemen. In zijn campagne waren de toegenomen criminaliteit en de corruptieschandalen belangrijke thema’s. De verzuchting naar verandering is groot bij de Mexicanen en dat vertaalde zich in een overduidelijk mandaat voor AMLO en zijn Morena partij. Toch staat een groot deel van de Mexicaanse bedrijfswereld sceptisch ten aanzien van zijn nakend presidentschap dat ingaat op 1 december.

De matige prestatie van de Mexicaanse economie onder uitredend president Enrique Peña Nieto is ook van belang geweest voor het resultaat van de verkiezingen. Deze prestatie was niet noodzakelijk te wijten aan het beleid van de president maar eerder aan externe schokken. De inflatieopstoot die de economie te verwerken kreeg na de val van de Mexicaanse peso zorgde ervoor dat de centrale bank moest ingrijpen door haar rente op te trekken. De Mexicaanse renteverhogingen zetten een rem op het economisch herstel. De impact van de hogere rentes op de private consumptiegroei zijn beperkt maar investeringen blijven uit, ondanks een tijdelijke toename van investeringen na de zware aardbeving van september vorig jaar. Zolang de Fed haar verstrakkingscyclus verderzet zal de externe omgeving voor de Mexicaanse economie moeilijk blijven. Recent zit de inflatie wel terug in dalende lijn. Verder heeft de werkloosheidsgraad de laatste jaren een sterk dalend verloop gekend.

De speerpunten van AMLO’s economisch programma hebben een nationalistische inslag. Hij hecht een groot belang aan een sterke onafhankelijke landbouwsector. Wat betreft de energiesector is AMLO van mening dat Mexico haar raffinagecapaciteit dient uit te breiden om zo haar afhankelijkheid t.a.v. de VS te verminderen. Investeringen in publieke infrastructuur zouden armere regio’s economisch kunnen ondersteunen. Een typerend investeringsproject is de vernieuwing van de spoorweg ter hoogte van de landengte van Tehuantepec, het smalste deel tussen de Golf van Mexico en de Grote Oceaan. De verbinding zou een alternatief bieden voor het Panamakanaal. De begrotingsimpact van de investeringsplannen zijn erg onzeker.

Ten slotte is er nog NAFTA. De moeilijkheden van de Mexicaanse landbouwsector verklaart AMLO door te wijzen naar problemen met de huidige buitenlandse handelspolitiek, inclusief NAFTA. Er staat veel op het spel voor Mexico. De export van Mexicaanse goederen naar de VS bedraagt maar liefst 25% van het Mexicaanse bbp. Dit betekent dat er een compromis moet gesloten worden tussen AMLO’s kiezers afkomstig van de Mexicaanse landbouwsector en Trumps conservatieve achterban. Het valt dus te verwachten dat de onderhandelingen niet eenvoudiger zullen worden met de nieuwe president.

Mail