woensdag 22/11/2017

Top Header

Talen

De bitcoin, een risicovolle virtuele munt?

We wezen al eerder op de risico’s voor de befaamde virtuele munt. De bitcoin steeg met maar liefst 130% t.o.v. de euro in 2016. Sinds het begin van dit jaar is de koers opnieuw verdrievoudigd na een enorm volatiel verloop. Halfweg juli en opnieuw in september leek de munt in vrije val na kritiek vanuit Wall Street en een aankondiging van de Chinese overheden om beperkingen te stellen aan bepaalde gebruiken van virtuele munten. De laatste weken zit de koers van bitcoin opnieuw in stijgende lijn en deze maand was 1 bitcoin voor het eerst meer dan 5.000 US dollar waard.

Virtuele munten?

Al sinds het begin van het internet zijn er nieuwe virtuele munten of cryptogeld ontstaan, waarvan de bitcoin de meest bekende. Het achterliggende systeem van de bitcoin is vrij complex. Bitcoins zijn eigenlijk computercodes, die door een netwerk van computers worden gegenereerd en geauthenticeerd. Dit netwerk, waarin alle transacties met bitcoin staan geregistreerd, steunt op zogenaamde blockchain technologie.

In principe is blockchain vergelijkbaar met een register waarvan een groot aantal gebruikers bij elke aanvulling een nieuwe kopie krijgen. Eens informatie is opgenomen in de database, kan deze niet meer worden aangepast (alle kopies zouden moeten worden aangepast), wel kan er nieuwe informatie aan de database worden toegevoegd (waarbij alle gebruikers een nieuwe kopie krijgen). Die toevoegingen worden door een groot aantal computers gecontroleerd.

Bitcoins worden virtueel gedolven (de zogenaamde mining) en dit gebeurt door het inzetten van de rekenkracht van computers die de laatste transacties in het blockchain netwerk controleren. Iedere transactie is openbaar en verifieerbaar, maar wel anoniem. De beloning die delvers krijgen (in de vorm van bitcoins) ter compensatie voor het inzetten van hun computerkracht neemt af naarmate het aanbod van de munt toeneemt zodat de totale hoeveelheid bitcoins in omloop begrensd wordt. Fundamenteel worden met dit peer-to-peer systeem traditionele intermediaire partijen zoals (centrale) banken en overheden buitengesloten, in tegenstelling tot traditionele munten. De prijs voor bitcoin wordt bepaald door vraag en aanbod, zoals op elke andere markt. Factoren die de vraag naar bitcoin hebben gestimuleerd zijn de toenemende aanvaarding van de bitcoin in webshops, de invoering van kapitaalcontroles en anti-corruptiemaatregelen voor traditioneel geld. Bovenal lijkt de huidige appreciatie voornamelijk gedreven door zuivere speculatieve vraag aangewakkerd door de lage renteomgeving.

Bitcoin = geld?

Om van echt geld te spreken, wordt er vooropgesteld dat een munt vooraleerst moet dienen als transactiemiddel. Hoewel er sprake is van een bredere aanvaarding blijft de mogelijkheid om met bitcoin te betalen nog altijd relatief beperkt. Ten tweede moet geld  dienen als rekenmiddel. Hoewel er op continue basis prijzen beschikbaar zijn voor bitcoin (uitgedrukt in euro of dollar) kunnen sterke waardeschommelingen de functie als rekenmiddel ondermijnen. Ten derde moet geld ook dienen als oppotmiddel. Deze functie wordt ook gehinderd door de sterke prijsschommelingen en bovendien heeft de bitcoin te kampen met een vertrouwensprobleem. Elke mogelijke volgende cyberaanval kan zorgen voor een nieuwe crash.

Eerder speculatiemiddel dan betaalmiddel

Kortom, de bitcoin functioneert vandaag in een context van een lage renteomgeving eerder als een risicovol speculatiemiddel. Naast de bitcoin beginnen ook andere virtuele munten hoge toppen te scheren. Beleggers dienen op hun hoede te zijn. Dat gezegd zijnde, de achterliggende blockchain technologie blijft wel interessant voor andere toepassingen zoals de afwikkeling van financiële transacties.