vrijdag 19/04/2019

Top Header

Talen

Vervloet: kwaliteit als handelsmerk

Regionaal Directeur

Hoe kan een klein familiebedrijf in België, dat meer dan 85% van zijn productie uitvoert, het hoofd bieden aan de wereldwijde crisis?

Hoe kan een klein familiebedrijf in België, dat meer dan 85% van zijn productie uitvoert, het hoofd bieden aan de wereldwijde crisis? Isabelle Hamburger zag zich voor die belangrijke uitdaging gesteld. Zij is bestuurder bij Vervloet, de leider voor de ambachtelijke productie van handgrepen voor deuren en ramen, en vertegenwoordigt de vierde generatie aan het hoofd van het bedrijf. Als jonge bedrijfsleider heeft zij al haar energie moeten inzetten om de crisis te bestrijden. Een goede gelegenheid om zich te vernieuwen en in vraag te stellen.

Hoe hebt u gereageerd op de crisis en op de daling van de bestellingen vanaf 2009?
Mijn eerste reactie was om te reizen en onze klanten te ontmoeten. Ik wou dat het commerciële team zoveel mogelijk contacten bezocht, ook zonder dat zij naar producten vroegen. Ik noemde dat onze beleefdheidsbezoekjes. Onze klanten mochten onze naam niet vergeten. Of zij nu bestellingen plaatsten of niet, wij waren aanwezig. Wij waren ervan overtuigd dat de crisis niet eeuwig zou duren en dat decorateurs en architecten op het geschikte moment aan ons zouden denken.

En dan is de crisis nog verergerd…
Inderdaad, 2010 was een jaar van zwarte sneeuw. Er liepen praktisch geen bestellingen meer binnen. Wat ons nog meer zorgen baarde, was het feit dat er zelfs niemand meer naar prijzen vroeg. Wij hebben gedurende acht maanden een beroep moeten doen op economische werkloosheid en wij hebben ook het loon van de bedienden tijdelijk moeten verlagen. Bovendien hebben wij in die periode de patriarch van het bedrijf verloren, die gedurende meer dan zestig jaar in ons midden stond. Het moreel en de gezondheid van het bedrijf waren tot op een dieptepunt gezakt. Toch bleef het personeel solidair en toonde het begrip voor de situatie. Iedereen voelde zich sterk betrokken bij het bedrijf. Hoofdzaak was dat iedereen zijn werk kon behouden.

Tijdens die contacten is gebleken dat sommige klanten en prospects uw producten te duur vonden…
Dat klopt. Sommige klanten vroegen om onze prijzen met 75% te verlagen. Wij hadden in dat geval tot seriewerk moeten overgaan, met gietvormen moeten werken, en moeten fabriceren zonder dat er enige handarbeid aan te pas kwam. Dat zou bovendien een zeer belangrijke investering met zich meegebracht hebben. Wij waren echter niet overtuigd van een dergelijke ontwikkeling. Wij konden ons moeilijk inbeelden dat goedkope modellen onze naam of een andere naam zouden dragen. Vroeg of laat zou dat onze reputatie schaden. Wij hebben dus beslist om de kwaliteitsstukken te blijven maken die ons handelsmerk zijn.

Hebt u overwogen om een deel van de productie naar het buitenland over te hevelen?
Wij hebben aan die mogelijkheid gedacht, maar ze aan de kant geschoven. Hier in Brussel hebben wij trouwens zeer bekwame medewerkers. Geen enkele school biedt nog die opleiding waardoor wij in vorming hebben geïnvesteerd. De ambachtslui worden gedurende ten minste drie jaar opgeleid en zij hebben vijf jaar nodig om hun vak te beheersen. In tijden van crisis is het te laat om alle knowhow ondersteboven te halen. Zich in vraag stellen is wel noodzakelijk.

U hebt er dan van geprofiteerd om uw werkwijze opnieuw uit te denken?
Wij hadden de tijd, want er waren geen bestellingen. Wij hebben die tijd in ons voordeel omgebogen en de productie op een andere wijze georganiseerd en de hulpmiddelen geoptimaliseerd. Wij hebben ook sommige werkmethodes gewijzigd. Wij hebben daarbij met een ingenieursbureau samengewerkt, dat ons met meer doorgedreven technologieën heeft laten kennismaken. Wij hebben ook in bepaalde machines geïnvesteerd, zoals een machine die twee arbeiders vervangt. Die arbeiders zijn dan naar andere activiteiten in het bedrijf kunnen doorstromen. Dankzij die aanpassingen zijn wij vandaag in staat om in minder tijd meer bestellingen te leveren. De productietermijn is voor onze klanten een beslissende factor. Wij hebben ook de structuur van het bedrijf gestroomlijnd en het aantal leveranciers vergroot om minder afhankelijk te zijn van dominante leveranciers. Verder hebben wij nieuwe hedendaagse modellen op de markt gebracht die eenvoudiger en goedkoper om te maken zijn. Stilaan zijn we weer boven water gekomen. Er wordt opnieuw naar onze prijzen gevraagd en er komen opnieuw grote projecten, onder meer in Parijs, Londen en in de landen van de Golfregio.

 

De firma Vervloet werd in 1905 opgericht door de overgrootvader van Isabelle Hamburger. Het bedrijf telt 35 werknemers, waaronder een twintigtal arbeiders. Vervloet produceert op ambachtelijke wijze handgrepen voor deuren en ramen en alle aanverwante producten. De collectie bestaat uit 45.000 stukken, dat is de grootste collectie deurklinken ter wereld. Aanvankelijk richtte Vervloet zich enkel tot de Belgische markt. Aan het einde van de jaren zestig begon de firma zich op de uitvoer te richten, zoals naar de landen van het Midden-Oosten. Vandaag vertrekt 85% van de productie naar het buitenland, vooral naar het Arabische schiereiland, Qatar, de Emiraten, Koeweit, Libanon, Rusland, de Verenigde Staten en Barbados, en in Europa naar Parijs en Londen. Het bedrijf levert ook aan de wereld van de jachten en wordt sinds kort gevraagd voor de inrichting van privéjets.

http://www.vervloet.com/

Mail